O mnie

Moje zdjęcie
ja, baba z baby, czyli matrioszka. słucham jazzu. dla animuszu. wchłaniam literaturę. wziewnie. piszę. oraz fotografuję. subtelno-zachłannie. na przemian, albo przemiał. projekt FOTOszeptów dojrzewał w mojej głowie bardzo długo. powstał o czasie koloru turkusowego, kiedy zrozumiałam, że słowa piętrzące się we mnie są równie ważne jak obrazy wokół.

poniedziałek, 16 marca 2015

smutny anioł

Smutny Anioł

Znowu kolęda nad naszym stołem

Znowu nam w filmie zabraknie klatek

Niesiemy sobie słowa wesołe

Aż ze wzruszenia mięknie opłatek

Proste życzenia bez krzywych spojrzeń

Gniew gdzieś przycupnął jak szara myszka

Przy wigilijnym, świątecznym stole

Śpiew się rymuje z brzękiem kieliszka

Niosą się głosy niby po śniegu

Ktoś zafałszował refren z radości

Ktoś nagle strącił leżący z brzegu

Pusty talerzyk, ten co dla gości

Patrzę przez okno - w nieziemskiej bieli

Patrzę przez okno - w nieziemskiej bieli

Szukam, choć wiem, że odnaleźć nie mogę
Tych co odeszli, tych co zasnęli

W białej zadymce zgubiwszy drogę

Czy smutny anioł usiadł przy oknie

Światło się łamie jak zza witraża

Nie wiem, czy tylko on w świetle moknie

Czy śnieg topnieje na naszych twarzach

Czy śnieg topnieje na naszych twarzach

Robert Kasprzycki



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

dziękuję za chwile, jakie Wam kradnę.
za słowa, zadumę i niekontrolowane wybuchy śmiechu.
za wrażliwość.

ps. moderowanie komentarzy włączyłam nie po to, by je przesiewać, tylko dla własnej wygody. dzięki temu wiem, kto zostawia swój ślad w postach starszych niż 3 dni. reszta to żywioł ;>